kwietnia 19, 2018

''Magia ukryta w kamieniu''

Hejka kochani! Tydzień temu przyszła do mnie paczka od Wydawnictwa Videograf SA, a w niej znalazłam wyczekiwaną przeze mnie książkę. Mam na myśli lekturę pt: ,,Magia ukryta w kamieniu’’. Autorką opowiadania jest pani Katarzyna Grabowska. Jakiś czas temu przeczytałam opis i bardzo mnie zaciekawił. Czy historia opowieści zaciekawiła mnie do samego końca? Odpowiedź znajdziecie w dalszej części posta, zapraszam!

Już na samym początku wiedziałam, że będzie to niezwykła powieść, której nie będę mogła się oprzeć. Gdy tylko książkę dostałam do ręki nie mogłam jej potem odłożyć na półkę. Wciągnęła mnie maksymalnie, jednak musiałam przezwyciężyć tą silną moc i zająć się obowiązkami szkolnymi.

Książka opowiada o dziewiętnastoletniej Julii, która uzyskała upragniony indeks Uniwersytetu w Łodzi na Wydziale Lekarskim. Dziewczyna po osiągnięciu swego celu postanowiła wyjechać ze swoimi dwoma najlepszymi koleżankami na zasłużone wakacje na Costa Brava. Jednak jej plany poszły w las, ponieważ okazało się, że jej babcia jest chora i musi się nią zająć. Kobieta postanawia pojechać do małej wsi o nazwie Kamienisko, gdzie jej babcia zamieszkiwała. Julia bardzo szybko zaklimatyzowała się w nowym miejscu, poznając różne historię z życia swojej babci. Julia najbardziej zainteresowana była opowieścią babci o swojej pierwszej miłości – Mateuszu. Mężczyzna mieszkał w lesie Stróża. Zwykli ludzie omijali tamto miejsce, ponieważ twierdzili, że Mateusz jest dziwnym człowiekiem. Julia postanowiła dowiedzieć się czegoś więcej i tak właśnie dowiedziała się o niezwykłym kamieniu w lesie Stróża.

Bohaterka postanawia sprawdzić co jest takiego niezwykłego w głazie o którym słyszała. Wymyka się z domu babci i udaję się do lasu, gdzie zostaje zaprowadzona przez Mateusza do kamienia.

,,Dostrzegłam podłużny, wysmukły głaz, przywodzący na myśl obelisk z Place de la Concorde w Paryżu. Miał podobny kształt, tylko był dużo mniejszy. Mógł mieć około dwóch metrów wysokości, gdyż przewyższał mnie mniej więcej o głowę. Ku górze zwężał się, nabierając kształtu stożka. Jego wierzchołek zdawał się celować wprost w środek błękitnych przestworzy, widocznych nad polanką. (…)

Julia mdleje w lesie, a gdy odzyskuję przytomność znajduję się w nieznanym jej miejscu. Mianowicie średniowiecznej miejscowości. W dalszej części książki poznajemy dużo nowych bohaterów. Jeśli to średniowiecze to nie mogło zabraknąć dzielnych rycerzy, pięknych dam, polowań na tamtejsze stworzenia i miłość, która pojawia się niespodziewanie w życiu Julii. Czy skomplikuje jej życie?

Książka ma bardzo wiele tajemnic, które są niezwykle ciekawe i wciągające. Tajemnica goni tajemnice a historia ciągnie się dalej.

Który z męskich bohaterów przypadł mi do gustu? Najbardziej spodobał mi się panicz Weylin, który był siostrzeńcem władcy Burii. Nie wykluczam, że tylko on mi się podobał. Kolejnym męskim bohaterem, który zwrócił moją uwagę to Ewen, jest to wychowanek tamtejszego medyka.

Julia myślała, że jej pojawienie się w Burii jest jednym wielkim przypadkiem, jednak okazuję się, że to zostało zaplanowane już wcześniej.

(…) Ale bogowie dali nam szansę. Trafiłaś tu, pokonując czas i przestrzeń. Dzieliła cię od nas wielka odległość, nie do przebycia dla zwykłego śmiertelnika. Ale ty nie jesteś zwykła. Musisz naprawić to, co uległo zniszczeniu, czego sama byłaś sprawcą. Wiele zależy od ciebie. Nie pomyl się znowu… Twoje wybory są dla nas wyrokiem. Życie albo śmierć.''

Autorka świetnie pokazuję emocje bohaterów, które wpływają na czytelnika rewelacyjnie. Gdy Julia była na kogoś zła, wściekła również odczuwałam takie emocje do postaci.

Pisałam wcześniej, że Julia się również zakochała. Jednak ta miłość również będzie miała swoje tajemnice. Bohaterka musi wybrać między miłością a rozsądkiem.

Bardzo spodobała mi się opowieść pani Katarzyny Grabowskiej. Te wszystkie tajemnice są niezwykle ciekawe. Te wszystkie zdarzenia, które spotkały Julię są takie tajemnicze i wciągające. Autorka bardzo dobrze opisała emocję, uczucia i zachowania bohaterów. Czeka Was naprawdę bardzo dużo ciekawych wątków. Poznacie kawałek świata średniowiecznego, lecz nie do końca prawdziwego. Historia ,,Magii ukrytej w kamieniu’’ nie kończy się na jednej części. W sierpniu ma wyjść kolejny tom opowieści. Czy przywieje kolejne tajemnice czy wszystkie zagadki zostaną rozwiązane? Sama jestem ciekawa, co przyjdzie go głowy autorce tak niezwykłej powieści.

Zaciekawiła Was moja recenzja tej książki? Jakie odczucia macie do niej po przeczytaniu tego wpisu? Koniecznie musicie się podzielić swoimi odczuciami w komentarzach!

Czytaj więcej »

kwietnia 11, 2018

Buna - balsam do ciała

Hejka dziewczyny! Dzisiaj chciałabym Wam pokazać balsam do ciała z firmy Buna. Zainteresowanych zapraszam!

Przeglądając jakiś czas temu stronę Cocolity natknęłam się na markę, której wcześniej nie znałam. Mam na myśli BUNA COSMETICS.

Przy zakupach wybrałam sobie trzy produkty od tej firmy, lecz dzisiaj chcę Wam pokazać i trochę powiedzieć o odżywczym balsamie do ciała.

Produkt umieszczony jest w 480 ml buteleczce z łatwą do użycia pompką (pompka posiada funkcję blokady). Opakowanie jest bardzo ładne i oryginalnie zrobione. Osobiście podobają mi się kolory opakowań produktów. Z tyłu butelki możemy znaleźć takie informacje jak:

- Z zielnika babuni

- Sielski świat ziół

- Przepis na piękno

- Rezultat

- Sposób użycia

-----------------------------------------BUNA RADZI ------------------------------------

ZIMNA WODA ZDROWIA DODA

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Produkt ma biała i przyjemną konsystencję, którą łatwo i szybko możemy rozsmarować na ciele. Balsam szybko się wchłania co jest według na wielki plus, ponieważ nie lubię długo czekać. Zapach, którym charakteryzuję się balsam jest bardzo delikatny i przyjemny (szałwia). Moim zdaniem większość osób nie miałaby problemu z zapachem tego produktu.

Osobiście uważam, że to jest najlepszy balsam jakikolwiek miałam. Znakomicie nawilża i odżywia skórę. Bez żadnych zastrzeżeń mogę polecić go zarówno nastolatkom jak i osobom dorosłym.

Znacie tą firmę? Lubicie produkty Buny? Jeśli tak, skomentujcie jakie są wasze lubione produkty.

Czytaj więcej »

kwietnia 07, 2018

,,Pomorzanie''

Witajcie kochani! Dziś przygotowałam dla Was recenzję książki Agnieszki Gładzik "Pomorzanie". Dostałam ją dzięki uprzejmości wydawnictwa Videograf, a zainteresowanych moją opinią zapraszam do rozwinięcia posta!

Szczerze mówiąc po przeczytaniu opisu z tyłu powieści podeszłam do niej nieco sceptycznie. Zauważyłam, że będzie to opowieść w dużej mierze związana z wydarzeniami historycznymi, a tego typu powieści niekoniecznie leżą w moich gustach czytelniczych. Postanowiłam jednak dać jej szansę i przekonać się czy może zmieni moje nastawienie.

Książka tak właściwie opowiada dwie zupełnie różne historie, które okazują się być ściśle ze sobą związane, ale o tym przekonujemy się dopiero na końcu. Najpierw, przenosząc się do roku 1945 poznajemy dwie młode, około 10-letnie dziewczynki, Polkę i Niemkę - Dorotę i Heike. Zaczynając czytać drugi rozdział książki znajdujemy się w roku 2016, poznając Katarzynę Orońską i jej przyjaciół. Taką naprzemienną w rozdziałach budowę książka posiada aż do rozdziału 8, przedostatniego.

Obserwujemy jak dorasta Dorota i Heike, które w dzieciństwie zaprzyjaźniły się, ale wiele czynników spowodowało, że doszło do ich rozdzielenia. To, co zdeterminowało ich życie, to wojna. Wojna, która odcisnęła piętno na każdej z nich, ale w inny sposób. Właściwie najdobitniej widać te trwałe zmiany w ich psychice, ludzkości, emocjach i zachowaniu dopiero gdy zaczynają wiązać się z mężczyznami i potem biorą ślub.

Każdy z czterech rozdziałów poświęconych "teraźniejszości" opowiada historię kogoś innego, ale historie te są ściśle ze sobą związane: najpierw Katarzyna Orońska, potem jej przyjaciółka Agata, przyjaciel Zoltan i siostra Alina. Każda z tych osób boryka się z innym problemem. Katarzyna - próbuje wyciągnąć z depresji swojego byłego ucznia, w którą popadł przez realizację projektu "Pomorzanie". Agata boryka się z poważną chorobą, Zoltan, który ma problemy z firmą, dodatkowo jest zakochany w Agacie i chce za wszelką cenę uratować jej życie. Alina natomiast jest postacią chyba najbardziej tajemniczą z nich wszystkich, ale i najbardziej wydawałoby się oschłą.

Wszystko wyjaśnia się dopiero w rozdziale 9 i tu znajdujemy odpowiedź na wszystkie niezrozumiałe kwestie oraz łączą się oba główne wątki.

Mnie osobiście przypadł do gustu element tajemnicy, zagadki i właściwie to on przekonywał mnie do tego, by czytać dalej. O wiele bardziej zaciekawił mnie wątek Katarzyny i jej przyjaciół, ale jak się przekonałam, nie mógłby on istnieć bez przytoczenia historii Heike i Doroty. Najbardziej zaciekawiła mnie chyba postać Aliny, która choć na początku wywołała u mnie negatywne emocje, po przeczytaniu rozdziału z jej głównym udziałem, byłam najbardziej zaintrygowana.

"Pomorzanie" pokazują, że życie ludzi naznaczonych wojną nie miało wpływu tylko na nich, ale i na kolejne pokolenia. Polecam ją gorąco tym, którzy lubią tego typu książki, czyli z elementami rzeczywistej historii, nie zawiodą się. Ja osobiście, jak już wspomniałam nie gustuję w takich książkach, ale nie mogę powiedzieć na nią złego słowa.